RSS

Tagarchief: 2011

Proms 2011 weer ten einde

En wat was het weer geweldig! Elke avond voor een dolenthousiast publiek te mogen optreden en dan ook nog eens (bijna) droog weer te hebben. Moe maar zeer voldaan kijk ik dan ook terug op mijn zesde deelname aan dit fantastische evenement. De aankomende dagen houd ik het filmmateriaal en fotomateriaal in de gaten en plaats ik hier wat sfeerbeelden en video’s, voor de mensen die niet konden komen. 

 

 

 

Bovenstaand beeldmateriaal is door mijn vader gecompileerd tot Youtube video’s. Allen die met mij deze prachtige editie hebben mede mogelijk gemaakt, hartstikke bedankt!

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op juni 27, 2011 in Social media

 

Tags: , , ,

Promconcert 2011 (Oss)

Al voor het zesde jaar op rij neem ik deel aan de Promconcerten in Oss. Een amateur versie van ‘The Nights of the Prom’ in Antwerpen. De proms vinden elke twee jaar plaats in het Top Oss Stadion in Oss. Naast ballet en drie koren (kinder,- jongeren,- en volwassenen) zijn er ook diverse solisten die hun zangkunsten ten gehore brengen. Onder leiding van dirigent Piet van der Sanden, projectmanager Ardy van de Louw en choreografe Dimphy van Alphen heeft ook de zevende editie van de Promconcerten doorgang gevonden.

Kaartverkoop Kaarten zijn verkrijgbaar bij diverse verkooppunten in Oss. Voor een overzicht zie http://bit.ly/lwJM7v. Kaarten kosten 25 euro per stuk. Je krijgt zeker waar voor je geld, bezoekers van de vorige edities kunnen dit mede beamen.

Compilatievideo Om een beeld te schetsen van de Promconcerten verwijs ik naar onderstaande video. Een compilatie van de Promconcerten 2007.

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op mei 26, 2011 in Social media

 

Tags: , , , , , , ,

Solliciteren doe je zo… [Michiel van Rijn]

Vanmiddag was ik aanwezig bij de carrierebeurs van Diversity Works. Daar werden diverse workshops en lezingen gegeven voor hoog opgeleid(e) (multiculturele) vrouwen. Van sollicitatietips tot kledingadvies, alles was aanwezig. Ikzelf ben getuige geweest van de lezing ‘Solliciteren? Dat is pas hard werken’ van spreker Michiel van Rijn.

Zowel starters als professionals hingen aan zijn lippen en de vragen bleven maar rollen. Echter leek niet iedereen overtuigd, want sommige bezoekers verlieten vroegtijdig de zaal, best jammer, want ik vond dat de spreker juist veel praktijk tips gaf waar iedereen wat aan heeft. Aan het eind van de lezing konden aanwezigen hun cv laten screenen bij Michiel. Helaas wat ik mijn cv door de haast vergeten, een gemiste kans.

Morgen zijn er ook tal van workshops en lezingen te volgen in de Passenger Terminal van Amsterdam (achter het Centraal Station). Voor diegene die er niet bij waren vandaag, je hebt echt iets gemist!

 
Een reactie plaatsen

Geplaatst door op mei 10, 2011 in Zoektocht naar baan

 

Tags: , , , , , ,

Flow presents…Studiereis 2011

Hieronder volgt een reisverslag van de studiereis naar Krakau (Polen) met studievereniging Flow

[Zaterdag 23 april (heenreis)]

Omstreeks 4.00 uur (!) mijn bed uitgerold om me klaar te maken voor de studiereis. Na mezelf omgekleed te hebben in lekker zittende sportkleding naar beneden gegaan voor een kop koffie, want honger had ik nog niet op het vroege tijdstip.

Na het ontbijt de koffer en handbagage gepakt en in de auto naar station Tilburg West gereden. Daar moesten we om 5.30 uur verzamelen, want de bus zou om 6.00 uur gaan rijden. Bij aankomst zag ik al enkele bekenden staan met de bagage, waar ik even gezellig mee ging kletsen.

Om 6.30 uur reden we uiteindelijk aan richting Polen. De stemming zat er al meteen goed in bij de groep, maar de vermoeidheid nam al gauw het roer over, waardoor de gehele bus al gauw lag te slapen. In Venlo vond er een chauffeurswissel plaats. We kregen nu twee nieuwe buschauffeurs die om en om gingen rijden.

Na een enigszins vermoeiende busreis van 15 uur kwamen we uiteindelijk aan in Krakau.
Bij aankomst moesten we nog even wachten met de koffers pakken, want de sleutels moesten nog opgehaald worden.
Daarna werden we per groep opgeroepen om de koffers op te halen.
Ik zat samen met drie andere meiden: Marlies, Eline en Anoukmoo op een klein kamertje [zie foto boven] met uitzicht op een mooi plein.

[Zondag 24 april]

Bij het uitpakken kwam ik erachter dat ik een paar spulletjes vergeten was in te pakken, zoals mijn pyjama en telefoon oplader.
Gelukkig zijn mijn reisgenoten heel aardig en mocht ik van iemand een lader zolang lenen.
In de ochtend moesten we ook alweer vroeg op, half 8, voor ontbijt.

Dit was echt goed verzorgd door het hostel.
We aten met ongeveer 15 mensen tegelijk in een grote kijken met allerlei lekkers voor ontbijt.
Toen wij klaar waren met eten kwam de andere helft van het reisgezelschap eten.

Het weer was erg slecht. Veel regen en uitgerekend deze dag stond een buitenactiviteit (een fotovossenjacht) op het programma. Deze activiteit viel dan ook ‘in het water’, waardoor alleen de boottocht over rivier de Wisla als een van de weinige activiteiten overbleef voor die dag [zie foto boven]. Na deze activiteit gingen we weer aan wal om het centrum in te lopen. Het was natuurlijk 1e paasdag, wat in Polen een paasmarkt tot gevolg heeft. Helaas regende het zo hard, dat lang struinen langs deze kraampjes er niet in zat.

Ik ben daarna met Linda, Angelique en Ilona [zie foto boven] op eigen houtje het plein gaan verkennen waarbij we diverse wel geopende souvenir kraampjes binnen liepen en de kathedraal hebben bezocht. Nadat we in de stad wat gegeten hadden, maakten we ons zelf klaar om op stap te gaan. In eerste instantie zouden we naar een plaatselijke discotheek gaan, maar deze bleek alleen toegankelijk voor boven de 20 jaar. Daarom besloten we op het aanbod van een Pools meisje in te gaan om gratis discotheek ‘Club Base’ binnen te gaan.

Daarbij moet ik vermelden dat bijna elke discotheek ik Krakau zich ondergronds bevind. Club Base kun je vergelijken met een grote kelder met daarin plek voor een garderobe, VIP ruimtes, dark rooms, 2 bars en een ‘dansvloer’.

[Maandag 25 april]

Deze dag was gereserveerd voor een cultureel bezoek aan Auschwitz 1 en 2 (de laatste was het vernietigingskamp in Birkenau). Met de bus gingen we naar de plekken waar ooit zoveel mensen de dood vonden, waaronder Joden, zigeuners, roma’s, Jehovagetuigen, gehandicapten, homo’s, ‘politieke’ gevangenen, Polen en tegen het einde van de oorlog Hongaren.

Omstreeks 10.00 uur kwamen we met de bus aan bij Auschwitz. Meteen werd duidelijk dat zich hier iets verschrikkelijks had afgespeeld. Bij binnenkomst ontvingen we allen een koptelefoon, waardoor we de reisleider goed konden verstaan ook als we flink op afstand liepen ten opzichte van de rondleiding, erg handig dus. Nadat ieder een koptelefoon had werd de groep in twee groepen opgesplitst. We begaven ons vervolgens per groep naar de ingang van het kamp [zie foto boven]. Aan de buitenkant waren wachterstorens te zien met daaromheen een grote muur van prikkeldraad en een klein spoor wat doodloopt in het kamp. Boven de ingang van het kamp hangt de tekst ‘arbeit macht frei’, de leuze waarin de SS’ers die het kamp bewaakten heilig geloofden, want de Joden hadden in hun ogen nooit hard gewerkt en moesten die schade nu maar eens inhalen.

De rondleiding richtte zich op diverse aspecten van de massavernietiging en huisvesting van de mensen in het kamp. Foto’s, maquettes, maar vooral de bergen haren, schoenen (ook kleine kinderschoenen), koffers, baby en kinderkleding, schoenen en andere bezittingen geven een beeld van de schaal waarop de vernietiging heeft plaatsgevonden [zie foto boven]. Vooral het aanzicht van de berg haren, kleine kinderschoenen en koffers laat zien dat het de nazi’s echt te doen was om de uitroeiing van een geheel ras. Verder kan ik er niet over schrijven, want woorden schieten me tekort. Men zal zelf het kamp moeten bezoeken om te weten hoe het is om in zo’n kamp rond te lopen, dat is niet in woorden te omschrijven of in beeld vast te leggen.

Na de rondleiding moesten we alle koptelefoons weer inleveren. Een korte pauze werd ingelast om alle indrukken een beetje te verwerken en er met anderen over te praten. Na een half uurtje vertrokken we weer met de bus, dit keer naar Auschwitz 2, het massavernietigingskamp in Birkenau [zie foto boven]. Dit kamp vormde letterlijk het eindstation van miljoenen Joden en andere personen in die tijd.

Bij binnenkomst werd al gauw de grootte van het kamp duidelijk. Links van de treinrails bevonden zich de eerste stenen barakken. Toen de natuurlijke bouwmaterialen voor deze barakken op raakten gingen de nazi’s over op het gebruiken van bestaande paardenstallen en het bouwen van houten barakken [zie foto boven]. Deze waren zeer tochtig in de winter, waardoor vele mensen stierven aan onderkoeling en in de zomer stierven door oververhitting. De enige warmtebron die men had was een kleine stenen kachel aan het begin van de barak. Deze was echter voor schone schijn, want door de enorme omvang van de barak kregen alleen de mensen aan het begin van de barak enige warmte. Daarnaast moest men in de barak naar de wc. Men zat naast elkaar boven een gat.

De mensen werden daarnaast eens in de zoveel tijd uit de barak gehaald om vergast te worden of om te gaan werken op het nabij gelegen velden. Wie niet meer kon werken werd direct naar de gaskamers gestuurd en naderhand in de crematoria verbrand. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, een paar dagen voor de bevrijding, bliezen de nazi’s de meeste crematoria op om alle sporen van hun misdaden te wissen. Documentatie over Joden e.a. volkeren werden zoveel mogelijk vernietigd, maar gelukkig kregen ze nooit de tijd alle sporen uit te wissen en werden enkele van hen berecht.

Deze rondleiding was naar mijn idee nog indrukwekkender, vooral vanwege de omvang het kamp en het zien van de wagon waar zo velen dagenlang in vast zaten zonder enig voedsel en of water. Verdere uitleg van de rondleiding kan ik niet geven, het was gewoonweg te indrukwekkend en emotioneel.

Na de rondleiding begaven we ons weer naar de bus en reden we weer richting Krakau. De gehele dag hadden we heerlijk droog weer, met een sterk zonnetje en een zuchtje wind. Naar mate we dichterbij Krakau kwamen werden de regenplassen groter. Nadat we terugkwamen bij het hostel besloot ik samen met wat anderen in het hostel te blijven. Ik was echt compleet gesloopt van het rondlopen en alle indrukken van de dag. Maar ’s avonds stond er nog een Poolse activiteit op het programma.

Dit bleek achteraf een Poolse dans te zijn, de ‘polenaise’. Geen polonaise, zoals veel mensen denken. Het is iets typisch voor Polen en erg lachwekkend voor ons Nederlanders om dit voor het eerst te zien en te doen. De twee dansleraren (één jongen en één meisje) hadden veel moeite om ons elke keer tot stilte te manen nadat ze danspassen voor hadden gedaan.

Die avond hebben we een salsa dans geleerd, waarbij we in koppels (man en vrouw) in een grote cirkel gingen staan en vervolgens elke keer van partner wisselden. De tweede dans was de polenaise, waarbij we elke keer, ook in koppels, achter elkaar dansten. De laatste dans was het leukst. Daarbij moesten we een beetje rondspringen, ronddraaien en nog veel meer.

[Dinsdag 26 april]

De dag van de bedrijfsbezoeken en bezoek aan het Amerikaanse consulaat [zie foto]. Rond 8.30 uur verzamelden we buiten het hostel om vervolgens met de bus te gaan. We moesten op de grote weg uitstappen, omdat de bus de straat van het consulaat niet in kon rijden. Daarom gingen we te voet naar het consulaat. Daar aangekomen moesten we alle elektronische apparatuur inleveren en alles van metaal afdoen. Door de detectie poort. Eenmaal binnen namen we plaats in een soort vergaderzaaltje en kregen we een praatje van het hoofd van het consulaat. Deze duurde een beetje lang voor de meeste mensen, die de vorige dag tot de late uurtjes op stap waren geweest. Daarna gingen we met de bus naar de bedrijven voor een informatiebijeenkomst. Het eerste bedrijf had twee vertegenwoordigers, één was werkzaam als HR consulent de andere als accountant. Beide hadden niet echt een goede perceptie van het publiek wat ze voor zich kregen. Daarom was de presentatie vooral gefocust op het werven van nieuwe medewerkers, tenminste zo ervaarden wij het. Daarna zijn we met de bus weer teruggereden naar het hostel.

Avondeten was weer op eigen initiatief, dit keer met Linda, Angelique, Ilona, Anke, Marcella, Rick en beide buschauffeurs. Heerlijk gegeten in Bagel Mamma [zie foto], zowel een lunchroom als buritto restaurant, net buiten het centrum. Nadat de buiken vol gegeten waren ging Angelique weer terug naar het hostel samen met beide chauffeurs. De rest van het gezelschap ging lopen naar de stad, om daar te verzamelen voor de laatste stapavond.

Deze keer ging iedereen van het reisgezelschap mee op stap, in ‘Club Diva’. Daar hadden we afgesproken met een andere studievereniging, Asset. Helaas vonden wij er al gauw niet veel meer aan, dus verlieten we de club om vervolgens naar Club Base te gaan. Daar zijn we tot in de late uurtjes gebleven om laat in de nacht weer terug te lopen naar het hostel.

[Woensdag 27 april]

Deze dag was een van mijn kamergenootjes (Anouk) vergeten de wekker te zetten. Daarom was de gehele kamer pas laat op, waardoor er een beetje haast geboden was bij het douchen en omkleden. Weinig gegeten, want ik was nog brak van de vorige stapavond. Dus alleen wat koffie, melk en een broodje. Weer vroeg verzameld om dit keer met de gehele studiereis groep per tram naar nog 2 bedrijven en de oudste universiteit van Polen te gaan [zie foto]. Dit bleek een hele onderneming te zijn en onderweg werd ook nog eens de groepsleider van ons niet goed, dus moesten we met ons groepje de tram uit.

Vervolgens de eerstvolgende tram genomen richting de bedrijven, maar wel zonder kaartje, want die was in handen van één van de studiereiscommissieleden. Niks aan de hand, totdat voor de laatste halte twee controleurs ineens opduiken en vragen naar ons vervoersbewijs. Wij in het Engels proberen uit te leggen wat de situatie was en wat de reden was voor het niet hebben van een geldig vervoersbewijs. Helaas spraken beide controleurs slecht tot geen Engels, dus stapten we met z’n allen uit, waarna de controleurs volgden. Vervolgens rende een van de groepsleden naar de rest van de groep om het kaartje te halen en liet deze zien aan beide mannen. Gelukkig was het toen in orde en konden we onze weg vervolgen naar de bedrijven Comarch en Sointeractive (laatste is dochterbedrijf).

Beide presentaties waren dit keer meer toegespitst op het publiek, waardoor we twee zeer interessante presentaties kregen. Na de presentaties hielden we buiten even een pauze om daarna weer met de tram terug te gaan naar het centrum van Krakau. Vervolgens gingen we lopen naar de oudste universiteit van Polen. Bij binnenkomst op het grote plein [zie foto boven] werd al gauw duidelijk dat het inderdaad een oud gebouw was en net op Zweinstein leek (voor de Harry Potter fans onder ons). De groep werd in twee groepen verdeeld om een rondleiding te krijgen door het gebouw. Helaas vergaderde de Senaat diezelfde dag in een kamer, waardoor we niet de bibliotheek konden bezichtigen. Gelukkig kregen we daarvoor in de plaats de ‘groene kamer’ te zien [zie foto], wat de naam te danken had aan de groene muren.

De rondleiding ging door de privévertrekken van de professoren (van toen). Deze waren prachtig ingericht, maar er werd wel bij verteld dat die er vroeger niet stonden, omdat de professoren niet betaald werden voor hun werk. Daarna kregen we wat artefacten, schatten en een grote gouden wereldbol te zien. Vervolgens gingen we de grote zaal in [zie foto onder], waar men vroeger les volgde van de professoren. Wij namen als publiek plaats in de gastentribune. Rondom de zaal waren geschilderde portretten te zien van alle belangrijke personen die de universiteit gehuisvest heeft, zoals de oprichters (koningen en een koningin), professoren en andere belangrijke mensen.

We gingen de ‘groene kamer’ in waar de rondleiding vervolgens eindigde. Daarna gingen we via een andere weg weer naar buiten, naar de binnenplaats. Daar hebben we twee groepsfoto’s gemaakt. Vervolgens gingen we te voet naar de bushalte lopen, die behoorlijk ver buiten het centrum bleek te liggen. Bijna iedereen kon in de eerstvolgende bus mee. Bleek bij aankomst dat we een aantal haltes te ver waren gereden, dus na een zaligmakende pauze in het zonnetje vervolgden we onze reis weer naar de universiteit. Daar aangekomen kregen we les van één van de professoren. Persoonlijk vond ik er weinig aan, aangezien de beste man bijna de gehele les op zijn scherm zat te kijken in plaats van ons aan te kijken. Daarnaast vond ik het onderwerp wat hij aansneed niet erg interessant.

Aan het eind van het college ontving de professor nog een bedankje en volgde er een massale plaspauze van de gehele groep. Na deze pauze gingen we naar buiten de nabij gelegen supermarkt in om inkopen te doen voor de busreis naar huis. Nadat iedereen vol bepakt weer buiten stond gingen we met de bussen weer terug naar het centrum van Krakau. Daar ontving iedereen op het terras op het centrale plein een gratis drankje van penningmeester Yannick en ging iedereen daarna zijn eigen weg. Ik ging samen met Ilona, Angelique, Anke, Marcella, Linda en Rick wat eten bij restaurant ‘Rooster’, een Amerikaanse restaurantketen, waar alle vrouwelijke obers een kort rood broekje droegen met een zwart vestje erop (erg leuk detail voor de mannelijke lezers).

Na het vullen van de buikjes splitste we op in twee groepen. De ene groep ging direct terug naar het hostel, de andere (waar ik me bij aansloot) ging nog wat souvenirs kijken. Ik vond een mooi schudbol die ik voor 20 zloty mee mocht nemen. Aangekomen bij het hostel was het snel de spullen inpakken, kamers checken op achtergebleven spullen en naar buiten om de spullen in de bus te laden.

[Donderdag 28 april]

Omstreeks 12.30 uur kwamen we aan in Tilburg West, op de parkeerplaats achter station Tilburg Universiteit. De koffers werden groep voor groep uitgeladen in de regen, waarna iedereen afscheid van elkaar nam en op weg naar huis ging. Ikzelf reed met Per van de Wijst en Carel van Wijk mee naar Tilburg Centraal, om vanaf daar mijn reis per trein te vervolgen naar Oss.

Voor mij was het een zeer geslaagde studiereis met studievereniging Flow! Helaas zal ik volgende studiereis niet meer meemaken, omdat ik dan niet meer ingeschreven sta bij de Universiteit van Tilburg.

Als laatste wil ik iedereen bedanken met wie ik opgetrokken ben gedurende de studiereis. Bedankt voor alles!

 
1 reactie

Geplaatst door op mei 6, 2011 in Social media

 

Tags: , , , , , , , , ,